İş Güvenliği

ANASAYFA HABER ARA FOTO GALERİ VİDEOLAR ANKETLER SİTENE EKLE RSS KAYNAĞI İLETİŞİM

HABER ARA


Gelişmiş Arama

EN ÇOK OKUNANLAR

Dost Siteler

İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU TASARISI

İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU TASARISI

Tarih 05Mayıs2010, 07:35 Editör

1- (1) Bu Kanunun amacı, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması, mesleki risklerin önlenmesi, risk ve kaza faktörlerinin ortadan kaldırılması, sağlık ve güvenlik şartlarının sürekli olarak iyileştirilmesi için alınacak koruyucu ve önleyici tedbirler ile bu konularda eğitim, bilgilendirme, çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımının sağlanması ile bunlara ilişkin görev, yetki, hak ve yükümlülükleri düzenlemektir.




İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU TASARISI
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1- (1) Bu Kanunun amacı, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması, mesleki risklerin önlenmesi, risk ve kaza faktörlerinin ortadan kaldırılması, sağlık ve güvenlik şartlarının sürekli olarak iyileştirilmesi için alınacak koruyucu ve önleyici tedbirler ile bu konularda eğitim, bilgilendirme, çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımının sağlanması ile bunlara ilişkin görev, yetki, hak ve yükümlülükleri düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2- (1) Bu Kanun kamu ve özel sektöre ait bütün işlere ve işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve çırak ve stajyerler de dahil olmak üzere tüm çalışanlarına faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.
İstisnalar
MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümleri;
a) Türk Silahlı Kuvvetlerinin kendi özel kanunlarından kaynaklanan faaliyetlerinde,
b) Genel Kolluk Kuvvetlerinin eğitim, operasyon, tatbikat ve benzeri kendine özgü faaliyetlerinde,
c) Sivil savunma ve acil durum birimlerinin eğitim, tatbikat ve afetlere müdahale gibi faaliyetlerinde,
ç) Ev hizmetlerinde,
d) Çalışan istihdam etmeksizin kendi nam ve hesabına mal ve hizmet üretimi yapanlar hakkında,
uygulanmaz.
Tanımlar
MADDE 4- (1) Bu Kanunun uygulanmasında;
a) İşveren: Çalışan istihdam eden gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşları,
b) İşveren vekili: İşveren adına hareket eden, işin ve işyerinin yönetiminde görev alan kimseleri,
c) Alt işveren: Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği çalışanı sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işvereni,
ç) İşyeri: Mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile çalışanın birlikte örgütlendiği, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve meslekî eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçları da içeren organizasyonu,
d) Çalışan: Kendi özel kanunlarındaki statülerine bakılmaksızın kamu veya özel işyerlerinde istihdam edilen gerçek kişiyi,
e) Çocuk çalışan: 14 yaşını bitirmiş 15 yaşını doldurmamış ve ilköğretimini tamamlamış çalışanı,
f) Genç çalışan: 15 yaşını bitirmiş ancak 18 yaşını tamamlamamış çalışanı,
g) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
ğ) Bölge Müdürlüğü: Bakanlık Bölge Müdürlüğünü,
h) İş güvenliği uzmanı: İş sağlığı ve güvenliği konularında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş mühendis veya teknik elemanı,
 ı) Teknik eleman: Üniversitelerin fizik, kimya bölümlerinden en az lisans düzeyinde mezun olanlar ile teknik öğretmenler ve meslek yüksek okullarının iş sağlığı ve güvenliği bölümü mezunlarını,
i) İşyeri hekimi: İş sağlığı ve güvenliği konularında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş hekimi,
j) İşyeri hemşiresi: İş sağlığı ve güvenliği konularında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş hemşireyi,
k) İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi: İşyerinde iş sağlığı ve güvenliği konularında çalışanları temsil etmeye yetkili çalışanı,
l) İş kazası: Beklenmeyen şekilde meydana gelen ve ölüme, maluliyete, yaralanmaya ya da işyerinin veya iş ekipmanlarının zarara uğramasına yol açan olayı,
m) Meslek hastalığı: Yapılan işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir nedenle veya işin yürütümü şartları sebebiyle çalışanın ruhsal ve bedensel bütünlüğünü bozan hastalığı,
n) Önleme: İşyerinde yürütülen işlerin bütün safhalarında mesleki riskleri ortadan kaldırmak veya azaltmak için planlanan veya alınan tedbirlerin tamamını,
o) Tehlike: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek, çalışanı, işyerini ya da üretimi etkileyebilecek zarar veya hasar verme potansiyelini,
ö) Tehlike Sınıfı: İşyerinin iş sağlığı ve güvenliği açısından, yapılan işin özelliği, işin her safhasında kullanılan veya ortaya çıkan maddeler, iş ekipmanları, üretim yöntem ve şekilleri, çalışma ortam ve şartları ile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak belirlenen tehlike grubunu,
p) Risk: Tehlikeden kaynaklanacak kayıp, yaralanma ya da başka zararlı sonuç meydana gelme ihtimalini,
r) Risk değerlendirmesi: İşyerinde var olan ya da dışarıdan gelebilecek tehlikelerin belirlenmesi, tehlikelerden kaynaklanan risklerin derecelendirilmesi, kontrol tedbirlerinin kararlaştırılması, uygulanması ve uygulamalarının izlenmesi amacıyla yapılması gerekli çalışmaları,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İşverenin Yükümlülük ve Sorumlulukları
İşyerinin bildirimi
MADDE 5- (1) Bu Kanunun kapsamına giren nitelikte bir işyerini kuran, devralan, nakleden, çalışma konusunu kısmen veya tamamen değiştiren,  faaliyetine son veren, işyerini kapatan işveren veya işveren vekili bir ay içinde ilgili bölge müdürlüğüne bildirim yapmakla yükümlüdür.
(2) 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu ile 13/6/1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanuna göre bildirimde bulunan işverenler bu Kanuna göre ayrıca bildirimde bulunmaz.
(3) Bu Kanun kapsamında yer alan işyerlerinin bildirimi, tescili, bildirimde yer alması gereken bilgiler ile bildirime eklenecek belgelere ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
İşverenin genel yükümlülüğü
MADDE 6- (1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlüdür.
(2) İşveren, çalışanların sağlık ve güvenliğini sağlamak için mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil gerekli her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun sürekli iyileştirilmesi amacına yönelik çalışmalar yapmakla ve işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izlemek ve denetlemekle yükümlüdür.
(3) Bu Kanunun 11 inci maddesine göre işyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin iş sağlığı ve güvenliği konusundaki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
(4) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği konusundaki yükümlülükleri, işverenin birinci fıkradaki yükümlülüğünü etkilemez.
(5) İş sağlığı ve güvenliği ile iş hijyeni konusunda alınacak tedbirlerin maliyeti çalışanlara yansıtılamaz.
Önlemenin genel ilkeleri
MADDE 7- (1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ile ilgili tedbirlerin alınmasında;
a) Risklerden kaçınılması,
b) Kaçınılması mümkün olmayan risklerin analiz edilmesi,
c) Risklerle kaynağında mücadele edilmesi,
ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanları, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen gösterilmesi, özellikle monoton çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerinin önlenmesi, önlenemiyor ise en aza indirilmesi,
d) Teknik gelişmelere uyum sağlanması,
e) Tehlikenin giderilmesi ya da en aza indirilmesi,
f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı, genel bir önleme politikasının geliştirilmesi,
g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik verilmesi,
ğ) Çalışanlara uygun talimatların verilmesi,
genel ilkelerine uymakla yükümlüdür.
İşin özelliğine göre uyulması gereken iş sağlığı ve güvenliği ilkeleri
MADDE 8- (1) İşveren, işyerinde yapılan işlerin özelliklerini dikkate alarak:
a) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi, işyerinin tertip ve düzeni gibi konular da dahil çalışanların sağlık ve güvenliği yönünden tüm riskleri değerlendirir. Bu değerlendirme sonucuna göre, alınan önleyici tedbirler ile seçilen çalışma şekillerinin ve üretim yöntemlerinin, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltmesini ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir olmasını sağlar,
b) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu göz önüne alır,
c) Yeni teknolojilerin planlanması ve uygulanmasında, seçilecek iş ekipmanının, çalışma ortam ve şartlarının çalışanların sağlık ve güvenliğine etkisi konusunda çalışanların ve/veya temsilcilerinin görüşlerini alır,
ç) Hayati ve özel tehlike bulunan yerlere yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların girmemesi için gerekli tedbirleri alır.
Kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırma yükümlülüğü
MADDE 9- (1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden kişisel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmalar yapılmasını sağlamakla yükümlüdür.
(2) Kişisel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların usul ve esasları ile bunları yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi, gerekli iznin verilmesi ve verilen iznin iptal edilmesi Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir.
İşverenler arasında işbirliği ve koordinasyon yükümlülüğü
MADDE 10- (1) Birden fazla işveren tarafından kullanılan bina veya alanlarda, işverenler, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin uygulanması hususunda işbirliği yaparlar ve yaptıkları işin niteliğini dikkate alarak mesleki risklerin önlenmesi ve bunlardan korunma ile ilgili çalışmaları koordinasyon içinde yürütürler. İşverenler, bu çalışmalar sırasında, birbirlerine ve diğer işverenlerin çalışanları ile temsilcilerini riskler konusunda bilgilendirirler. Koordinasyon, işverenler tarafından müştereken belirlenen kişi veya kişilerce sağlanır.
(2) Asıl işveren ile alt işveren faaliyetlerinin, birbirlerinin çalışmalarını etkileyebileceği durumlarda, alınması gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin belirlenmesi ve uygulanması konularında gerekli koordinasyon asıl işveren tarafından sağlanır. Asıl işveren, alt işverenin çalışanlarına karşı o işyeri ile ilgili bu Kanundan doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.
(3) Asıl işveren, alt işverenin kendi çalışanları için, bu Kanun hükümlerinden doğan yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğini, işin özelliğini dikkate alarak sürekli denetler.
İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri  
MADDE 11- (1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yerine getirmek üzere işyerinde işyeri sağlık ve güvenlik birimi kurar. Bu birimde iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi, işyeri hemşiresi ve gerekli olması halinde diğer elemanlar da görevlendirilir. İşyerinde, bu nitelikte yeterli personel bulunmaması halinde, bu yükümlülük Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş işyeri dışındaki kişi ve kuruluşlardan hizmet alınarak yerine getirilir. İş sağlığı hizmetleri bir bütündür, kısmi olarak hizmet alımı yapılamaz. Bu maddenin 11 inci fıkrası çerçevesinde hizmetin tamamını işyeri dışındaki kişi ve kuruluşlardan alan işveren, işyeri sağlık ve güvenlik birimi kurmak zorunda değildir.
(2) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti verecek iş güvenliği uzmanı mühendisler bütün tehlike sınıflarında yer alan işyerlerinde kurulacak işyeri sağlık ve güvenlik biriminde, iş güvenliği uzmanı teknik elemanlar ise az tehlikeli ve tehlikeli sınıflarda yer alan işyerlerinde kurulacak işyeri sağlık ve güvenlik biriminde görevlendirilirler.
(3) Bu madde kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere görevlendirilen kişilerin görevlerini yerine getirmesi nedeniyle hak ve yetkileri kısıtlanamaz. Bu kişiler görev ve yetkilerini mesleki bağımsızlık içerisinde yürütürler.
(4) Bu madde kapsamındaki hizmetleri yürütmek üzere görevlendirilen kişilere görevlerini yerine getirmeleri amacıyla gerekli araç, gereç, eğitim ve yeterli zaman verilir.
(5) İşyerinde sağlık ve güvenlik hizmetlerini yürüten kişiler işbirliği ve koordinasyon içinde çalışırlar.
(6) İşveren, işyerindeki faaliyetlerini, hizmet aldığı ya da görevlendirdiği kişi veya kuruluşların iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili mevzuata uygun olan teklif ve tavsiyelerini dikkate alarak yürütür.
 (7) İşveren, çalışanların sağlık ve güvenliğini etkilediği bilinen veya etkilemesi muhtemel konular hakkında hizmet aldığı kişi ve kuruluşları bilgilendirir. Ayrıca, işveren, bu kişi ve kuruluşların başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanlar ile bu çalışanların işverenleri ile ilgili bilgileri almalarını sağlar.
(8) Yeterli mesleki bilgi, beceri ve donanıma sahip olması halinde, işyerinin büyüklüğü, tehlike sınıfı, işin niteliği ve çalışan sayısı dikkate alınarak, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hususların yerine getirilmesini işveren kendisi üstlenebilir.
(9) Kamu kurum ve kuruluşları ile kamu iktisadi teşebbüslerinde, ilgili mevzuata göre çalıştırılmakta olan kurum hekimleri ile mühendisler veya teknik elemanlar, Bakanlık tarafından yetkilendirilmek ve çalışma süresi ile mevzuatta belirtilen diğer hususlara uymak şartıyla çalışmakta oldukları kurum ve kuruluşların iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütmek üzere işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanı olarak görevlendirilebilirler. Bu kurum ve kuruluşlarda bulunan sağlık birimleri, gerekli şartları taşıması halinde işyeri sağlık ve güvenlik birimi olarak da kullanılabilir.
(10) Hizmet alınan kişi ve kuruluşlar, iş sağlığı ve güvenliği risklerinin önlenmesi, koruyucu ve önleyici hizmetlerin yürütülmesindeki kusurlarından dolayı, hizmet sundukları işverene karşı sorumludurlar.
 (11) Bu madde kapsamında;
a) İşyeri sağlık ve güvenlik biriminde, işyerinden görevlendirilen kişilerde veya işyeri dışından hizmet alınan kişi ve kuruluşlarda aranacak nitelikler, bu kişi ve kuruluşların çalışma şartları, görevlerini nasıl yürütecekleri, görevlendirilecek kişilerin sayısı, işe alınmaları ile bu kişilerin eğitimleri, eğitimi verecek kurum ve kuruluşların nitelikleri,
b) Hizmet alınacak kişi ve kuruluşların; görev, yetki ve sorumlulukları, Bakanlık tarafından yetkilendirilmeleri ve yetkilerinin iptali, kuruluşlarda bulundurulacak personel ve donanım ile bu kuruluşların denetlenmesi,
c) İşyerinin büyüklüğü, tehlike sınıfı, işin niteliği ve çalışan sayısına göre; bu kişi ve kuruluşlardan hangi şartlarda hizmet alınacağı, görevlendirilecek ya da hizmet alınacak kişilerin sayısı, işyerinde verilecek hizmet süresi,
ç) İşyerinin büyüklüğü, tehlike sınıfı, işin niteliği ve çalışan sayısı dikkate alınarak işverenin, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen hususları hangi hallerde kendisinin üstlenebileceği,
ile ilgili usul ve esaslar Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir.

 
Risk değerlendirmesi
MADDE 12- (1) İşveren, işyerinde özel risklerden etkilenecek çalışanların durumunu da dikkate alacak şekilde sağlık ve güvenlik yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür.
(2) İşveren, risk değerlendirmesinin sonucuna göre alınması gereken tedbirlere ve kullanılması gereken koruyucu ekipmana karar verir ve alınan kararları uygular.
(3) Risk değerlendirme çalışmalarının hangi işyerlerinde ne şekilde yapılacağı, değerlendirme yapacak kişi ve kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi, gerekli izinlerin verilmesi ve izinlerin iptal edilmesi ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
Acil durum planları
MADDE 13-  (1) İşveren;
a) Çalışma ortamı, kullanılan maddeler, iş ekipmanları ile çevre şartlarını dikkate alarak meydana gelebilecek acil durumları önceden değerlendirir; bu değerlendirmenin sonucunda, çalışanları ve çalışma çevresini etkilemesi mümkün ve muhtemel acil durumları belirleyerek bunların olumsuz etkilerini önleyici ve sınırlandırıcı tedbirleri alır,
b) Acil durumların olumsuz etkilerinden korunmak üzere gerekli ölçüm ve değerlendirmeleri yapar, acil durum planlarını hazırlar, bu durumlarla mücadele için önleme, koruma, tahliye ve benzeri konularda görevli ekipleri oluşturarak araç ve gereçleri sağlayıp eğitim ve tatbikatları yaptırır ve ekiplerin her zaman hazır bulunmalarını sağlar.
(2) Yapılan işin niteliği, çalışan sayısı, işyerinin büyüklüğü, kullanılan, depolanan ve üretilen maddeler, iş ekipmanları ve işyerinin konumu gibi hususlar dikkate alınarak acil durum planlarının hazırlanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
İlkyardım, yangınla mücadele, kişilerin tahliyesi
MADDE 14- (1) İşveren;
a) İşyerinin büyüklüğü ve taşıdığı özel tehlikeler, yapılan işin niteliği, çalışan sayısı ile işyerinde bulunan diğer kişileri dikkate alarak ilkyardım, yangınla mücadele ve kişilerin tahliyesi için gerekli tedbirleri alır ve bu konuda eğitimli, uygun donanıma sahip yeterli sayıda kişiyi görevlendirir,
b) Özellikle ilkyardım, acil tıbbi müdahale, kurtarma ve yangınla mücadele konularında, işyeri dışındaki kuruluşlarla irtibatı sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapar.
Ciddi, yakın ve önlenemeyen tehlike
MADDE 15- (1) İşveren, ciddi ve yakın tehlikeye maruz kalan veya kalma riski olan bütün çalışanları, tehlikeler ile bunlara karşı alınmış ve alınacak tedbirler hakkında mümkün olan en kısa sürede bilgilendirir.
(2) İşveren, ciddi, yakın ve önlenemeyen tehlike durumunda, çalışanların işi bırakarak derhal çalışma yerlerinden ayrılıp güvenli bir yere gidebilmeleri için gerekli düzenlemeleri yapar ve talimatları verir.
(3) İşveren, ciddi ve yakın tehlike durumunun devam ettiği çalışma şartlarında, zorunlu kalınması halinde, gerekli donanıma sahip ve özel olarak görevlendirilenler hariç, diğer çalışanlardan işlerine devam etmelerini isteyemez.
(4) İşveren, çalışanların kendileri veya diğer kişilerin güvenliği için ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıkları ve amirine hemen haber veremedikleri durumlarda, bilgilerini ve mevcut teknik donanımları kullanarak istenmeyen sonuçların önlenmesi için gerekeni yapabilecek durumda olmalarını sağlamakla yükümlüdür.
Çalışmaktan kaçınma hakkı
MADDE 16- (1) Çalışanlar, ciddi ve yakın tehlike ile karşı karşıya kalmaları halinde iş sağlığı ve güvenliği kuruluna başvurarak durumun tespit edilmesini ve gerekli tedbirlerin alınmasına karar verilmesini talep edebilir. Kurul, aynı gün toplanarak kararını verir ve durumu tutanakla tespit eder. Karar, çalışana ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisine yazılı olarak bildirilir. İş sağlığı ve güvenliği kurulu bulunmayan işyerlerinde bu talep işveren veya vekiline yapılır. İşveren veya vekili talep hakkında yazılı cevap vermek zorundadır.
(2) Kurulun, çalışanın talebi yönünde karar vermesi halinde çalışan, gerekli iş sağlığı ve güvenliği tedbiri alınıncaya kadar çalışmaktan kaçınabilir.
(3) Çalışanlar, ciddi ve yakın tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda birinci fıkradaki usule uymak zorunda olmaksızın işyerini veya tehlikeli bölgeyi terk edebilir. Çalışanların bu davranışları nedeniyle hakları kısıtlanamaz.
(4) Çalışanın çalışmaktan kaçındığı dönem içinde ücreti ve diğer hakları saklıdır.
(5) Çalışanın talebine ve işverenin veya varsa iş sağlığı ve güvenliği kurulunun kararına rağmen gerekli tedbirin alınmadığı işyerlerinde iş sözleşmesiyle çalışanlardan;
a) 4857 sayılı Kanununa tabi olarak çalışanlar aynı Kanunun 24 üncü maddesinin (II-f) bendi,
b) 20/4/1967 tarihli ve 854 sayılı Deniz İş Kanununa tabi olarak çalışanlar aynı Kanunun 14 üncü maddesinin (II-b) bendi,
c) 13/6/1952 tarihli ve 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanuna tabi olarak çalışanlar aynı Kanunun 11 inci maddesi,
ç) 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununa tabi olarak çalışanlar aynı Kanunun 345 inci maddesi,
hükümlerine tabi olarak iş sözleşmelerini feshedebilirler.
(6) 30 uncu maddeye göre işyerinde işin durdurulması veya işyerinin kapatılması halinde bu madde hükümleri uygulanmaz.
(7) Bu madde kapsamında, kendilerine verilen görevleri yapmakta ihmal veya dikkatsiz davranışları olmadıkça çalışanların hakları kısıtlanamaz.
İş kazası ve meslek hastalıklarının kayıt ve bildirimi
MADDE 17- (1) İşveren, bir çalışanın üç günden fazla işgünü kaybına sebep olan iş kazaları ile tespiti yapılarak kendisine bildirilen meslek hastalıklarını, üç iş günü içinde bölge müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.
(2) İşveren;
(a) İşyerinde meydana gelen bütün iş kazalarının ve meslek hastalıklarının kaydını tutmak, gerekli incelemeleri yapmak, bunlarla ilgili raporları düzenlemekle,
b) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme neden olmadığı halde işyeri ya da iş ekipmanlarının zarara uğramasına yol açan olayları inceleyerek bunlarla ilgili raporları düzenlemekle,
yükümlüdür.
(3) Sağlık kuruluşları, kendilerine intikal eden iş kazası veya meslek hastalığı tespiti ya da şüphesi olan vakaları, en geç on gün içinde bölge müdürlüğüne bildirmekle yükümlüdür.
(4) İş kazası ve meslek hastalıklarının bildirimi, incelenmesi, işyerinde tutulacak kayıt ve raporların hazırlanması ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir.
Çalışanların bilgilendirilmesi
MADDE 18- (1) İşyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve sürdürülebilmesi amacıyla işveren, çalışanların ve temsilcilerinin;
a) İşyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu ve önleyici tedbirler,
b) Kendileri ile ilgili yasal hak ve sorumlulukları,
c) İlkyardım, yangınla mücadele ve tahliye işleri konusunda görevlendirilen kişiler,
hakkında işyerinin özelliklerini de dikkate alarak gerekli bilgiyi almalarını sağlar.
(2) İşveren, başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanların, birinci fıkrada belirtilen bilgileri almalarını sağlamak üzere, söz konusu çalışanların işverenlerine gerekli bilgileri vermekle yükümlüdür.
(3) İşveren, işyerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili özel görevi bulunan çalışanların ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerinin, risk değerlendirmesi, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili koruyucu ve önleyici tedbirler, ölçüm, analiz, teknik kontrol, kayıtlar ve raporlar ile teftişten elde edilen bilgilere ulaşmasını sağlar.
Çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımlarının sağlanması
MADDE 19- (1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili konularda çalışanların ve temsilcilerinin görüşlerini alır, teklif getirme hakkı tanır ve bu konulardaki görüşmelerde yer almalarını ve katılımlarını sağlar.
(2) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği konusunda özel görevi bulunan çalışanlar ile iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerinin;
a) İşyerinden görevlendirilecek veya işyeri dışından hizmet alınacak işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve diğer personel ile ilkyardım, yangınla mücadele ve tahliye işleri için kişilerin görevlendirilmesi,
b) Risk değerlendirmesi yapılarak alınması gereken koruyucu tedbirlerin ve kullanılması gereken koruyucu ekipmanın belirlenmesi,
c) Sağlık ve güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin yürütülmesi işleri,
ç) Çalışanların bilgilendirilmesi,
d) Çalışanlara verilecek eğitimin planlanması,
konularında önceden görüşlerini alır.
(3) İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcileri, tehlikenin kaynağında yok edilmesi veya azaltılması için işverene öneride bulunma ve işverenden gerekli tedbirlerin alınmasını isteme hakkına sahiptir. 
(4) İş sağlığı ve güvenliği konusunda özel görevi bulunan çalışanların veya iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerinin, bu maddede belirtilen görevlerini yürütmeleri nedeniyle hakları kısıtlanamaz.
Çalışanların eğitimi
MADDE 20- (1) İşveren, çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerini almasını sağlar. Bu eğitim özellikle; işe başlamadan önce, çalışma yeri veya iş değişikliğinde, iş ekipmanlarının değişmesi halinde veya yeni teknoloji uygulanması halinde verilir.  Eğitimler, değişen ve ortaya çıkan yeni risklere uygun olarak yenilenir, gerektiğinde ve düzenli aralıklarla tekrarlanır.
(2) İşveren, başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanları, yapacakları işlerde karşılaşacakları sağlık ve güvenlik riskleri ile ilgili yeterli bilgi ve talimatları içeren eğitim aldığına dair belge olmaksızın işe başlatamaz.
(3) İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcileri özel olarak eğitilir.
(4) Bu madde kapsamında verilecek eğitimin maliyeti çalışanlara yansıtılamaz. Eğitimlerde geçen süre çalışma süresinden sayılır.
(5) İşveren, geçici iş ilişkisi ile işyerine gelen çalışanlara, iş sağlığı ve güvenliği risklerine karşı gerekli eğitimi verir. 
(6) İşyerinde çalıştırılacak kişilerden mesleki eğitime sahip olması gerekenler yapacakları işle ilgili mesleki eğitimi almadan işe başlatılamaz.
(7) İş kazası geçiren veya meslek hastalığına yakalanan çalışana işe başlamadan önce, söz konusu kazanın veya meslek hastalığının sebepleri, korunma yolları ve güvenli çalışma yöntemleri ile ilgili eğitim verilir. Ayrıca herhangi bir sebeple altı aydan fazla süreyle işten uzak kalanlara tekrar işe başlatılmadan önce bilgi yenileme eğitimi verilir.
(8)  Çalışanlara ve/veya temsilcilerine verilecek eğitim, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verecek kişi ve kuruluşlarda aranacak özellikler ile hangi işlerde çalışanların mesleki eğitim almadan işe başlatılamayacağına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
Sağlık gözetimi
MADDE 21- (1) İşveren, çalışanların;
a) İşyerinde maruz kalacakları sağlık ve güvenlik risklerini dikkate alarak sağlık gözetimine tabi tutulmalarını,
b) İşe girişlerinde, iş değişikliğinde, iş kazası veya meslek hastalıkları sonrası işe dönüşlerinde, sağlık nedeniyle tekrarlanan işten uzaklaşmalarda ve düzenli aralıklarla sağlık muayenelerinin yapılmasını,
 sağlamakla yükümlüdür.
(2) Bir işyerinde çalışacaklar işe girişlerinde, yapacakları işe uygun ve dayanıklı olduklarını belirten sağlık raporu olmadan işe başlatılamaz.
(3) Sağlık raporları; işyerinde ya da işyeri dışında hizmet veren sağlık ve güvenlik biriminde görevli olan işyeri hekiminden alınır. Raporlara itirazlar Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen hakem hastanelere yapılır. Verilen kararlar kesindir. Sağlık gözetiminin maliyeti çalışanlara yansıtılamaz.
(4) Sağlık muayenesi yaptırılan çalışanın özel hayatı ve itibarının korunması için sağlık bilgilerinin gizliliğine özen gösterilir.
(5) Sağlık gözetimi ve sağlık raporları ile ilgili usul ve esaslar Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
Hassas risk grupları
MADDE 22- (1) Kadın, çocuk, genç, yaşlı, özürlü, gebe veya emziren kadınlar ile diğer hassas risk grupları, çalışma ortamı ve şartlarından kaynaklanan tehlikelerden korunurlar.
 (2) İşyerinde yapılacak risk değerlendirmesinde hassas risk grupları özel olarak dikkate alınır. İşveren bu değerlendirmenin sonucuna göre gerekli tedbirleri alır.
 (3) Gebe veya emziren kadınların hangi dönemlerde ne gibi işlerde çalıştırılmalarının yasak olduğu ve bunların çalışmalarında sakınca olmayan işlerde hangi şartlara ve usullere uyulacağı, hangi durumlarda emzirme odaları ve/veya kreş kurulması gerektiği, işverenlerin hangi hallerde dışarıdan hizmet alabilecekleri veya müşterek oda veya yurt kurabilecekleri Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Bakanlık tarafından hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çalışanların Yükümlülükleri
Çalışanların yükümlülükleri
MADDE 23- (1) Çalışanlar, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili usul ve esaslar ile işverenin bu konudaki talimatlarına uymak, işin güvenliğini tehlikeye düşürmemek, kendisi ve diğer kişiler için gerekli bütün dikkat ve özeni göstermek ve eğitimlere katılmakla yükümlüdür.
(2) Çalışanlar, işveren tarafından kendilerine verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda;
a) Makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını doğru şekilde kullanmakla,
b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumakla,
c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalardaki güvenlik donanımlarını kurallara uygun olarak kullanmak ve bunları keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemekle,
ç) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve ani bir tehlike ile karşılaştıklarında veya koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisine derhal haber vermekle,
d) İşyerinde, teftişe yetkili makam tarafından tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesinde, işverenle ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ile sağlık ve güvenliğin korunması için işbirliği yapmakla,
e) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanmasında, işveren ve iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmakla,
yükümlüdür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İş Sağlığı ve Güvenliği Organizasyonu
Ulusal iş sağlığı ve güvenliği konseyi
MADDE 24- (1) Ülke genelinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili ihtiyaçlar, öncelikler, politika ve stratejiler için öneriler geliştirmek, tavsiyelerde bulunmak üzere Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyi kurulur.
(2) Konsey, aşağıda belirtilen üyelerden oluşur:
a) Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müsteşarı veya Yardımcısı,
b) İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü veya Yardımcısı,
c) İş Teftiş Kurulu Başkanı veya Yardımcısı,
ç) Çalışma Genel Müdürü veya Yardımcısı,
d) Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığından Genel Müdür veya Daire Başkanı,
e) Sağlık Bakanlığından Genel Müdür veya Yardımcısı,
f) Çevre ve Orman Bakanlığından Genel Müdür veya Yardımcısı,
g) Tarım ve Köyişleri Bakanlığından Genel Müdür veya Yardımcısı,
ğ) Sanayi ve Ticaret Bakanlığından Genel Müdür veya Yardımcısı,
h) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından Genel Müdür veya Daire Başkanı,
ı) Devlet Personel Başkanlığından Başkan Yardımcısı veya Daire Başkanı,
i) Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığından bir temsilci,
j) En çok üyeye sahip İşveren Sendikaları Konfederasyonundan bir temsilci,
k) En çok üyeye sahip ilk üç İşçi Sendikaları Konfederasyonlarından birer temsilci,
l) En çok üyeye sahip ilk üç Memur Sendikaları Konfederasyonlarından birer temsilci,
m) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden bir temsilci,
n) Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonundan bir temsilci,
o) Türk Tabipleri Birliğinden bir temsilci,
      ö) Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğinden bir temsilci,
(3) Konseye, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müsteşarı veya Yardımcısı başkanlık eder. Konsey kararları toplantıya katılan üyelerin salt çoğunluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde başkanın oyu kararı belirler.
(4) Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyinin sekretarya hizmetleri, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü tarafından yerine getirilir.
(5) İhtiyaç duyulduğunda ya da çalışma hayatındaki örgütlenme değişikliklerine göre üye sayısı 30’u geçmeyecek şekilde İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürünün teklifi ve Bakanın onayı ile Konseye üye atanır.
(6) Konsey yılda iki defa olağan toplanır. Başkanın veya üyelerin üçte birinin teklifi ile olağanüstü olarak da toplanabilir.
(7) Konseyin çalışma usul ve esasları Bakanlıkça hazırlanacak yönetmelikle düzenlenir.
Ulusal iş sağlığı ve güvenliği politikası
MADDE 25- (1) Çalışanların sağlık ve güvenliğinin sağlanması, sürdürülebilir olması ve sürekli iyileştirilmesi amacıyla Bakanlık tarafından ulusal iş sağlığı ve güvenliği politikası oluşturulur.
(2) Oluşturulan ulusal iş sağlığı ve güvenliği politikası belirli dönemlerde gözden geçirilerek ihtiyaçlara göre güncellenir.
İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi
MADDE 26- (1) İşveren, bu Kanunun 19 uncu maddesi gereğince sağlık ve güvenlikle ilgili çalışmalara katılma, çalışmaları izleme, tedbir alınmasını isteme, tekliflerde bulunma ve benzeri konularda çalışanları temsil etmeye yetkili, bir veya daha fazla çalışanın, iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi olarak görev yapmasını sağlar.
(2) 2-50 çalışanı bulunan işyerlerinde 1 temsilci, 51-100 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 2 temsilci, 101-500 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 3 temsilci, 501-1000 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 4 temsilci, 1001-2000 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 5 temsilci, 2001-3000 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 6 temsilci, 3001-4000 arasında çalışanı bulunan işyerlerinde 7 temsilci, 4001 ve üzeri çalışanı bulunan işyerlerinde 8 temsilci görevlendirilir. Birden fazla temsilcinin bulunması durumunda bu temsilcilerden biri baş temsilci olarak görevlendirilir.
(3) Birden fazla çalışan temsilcisinin bulunması gereken işyerlerinde, çalışan temsilcilerinin seçiminde temsilcilerin işyeri genelinde dengeli olarak dağılımına özen gösterilir.
(4) İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerinin, bu görevlerini yürütmeleri nedeniyle hakları kısıtlanamaz.
(5) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerine, bu Kanunda belirtilen görevlerini yerine getirebilmeleri için gerekli imkânları sağlar ve bir ücret kaybı olmadan çalışma saatleri içerisinde yeterli zamanı verir.
(6) İşyerinde 5/5/1983 tarihli ve 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ile 25/6/2001 tarihli ve 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu hükümleri uyarınca yetkili sendika bulunması halinde işyeri sendika temsilcileri iş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcisi olarak görev yapabilir.
(7) İş sağlığı ve güvenliği çalışan temsilcilerinin seçimi, nitelikleri, görev süreleri, görev ve yetkileri ile ilgili usul ve esaslar Devlet Personel Başkanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.
İş sağlığı ve güvenliği kurulu
MADDE 27- (1) İşveren, 50 ve daha fazla çalışanın bulunduğu, altı aydan fazla süren işlerin yapıldığı işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği kurulu kurmak ve kurul tarafından iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına uygun olarak alınan kararları uygulamakla yükümlüdür.
 (2) Asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunan ve alt işverenin aldığı işin altı aydan fazla sürdüğü hallerde, asıl işveren ve alt işverenin her birinin çalışan sayısının 50’den az ancak toplam çalışan sayısının 50’den fazla olması durumunda, iş sağlığı ve güvenliği kurulu asıl işveren tarafından kurulur.
 (3) Bir işyerinde birden fazla işverenin bulunması ve bu işverenlerce birden fazla iş sağlığı ve güvenliği kurulunun oluşturulması halinde işverenler, birbirlerinin çalışmalarını etkileyebilecek kurul kararları hakkında diğer işverenleri bilgilendirirler.
 (4) Aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunan ve aynı çalışma ortamında faaliyet gösteren işverenlerce, birden fazla iş sağlığı ve güvenliği kurulunun oluşturulmasının zorunlu olduğu hallerde, kurulların faaliyet ve kararlarının birbirlerinin çalışmalarını etkileyebileceği durumlarda, faaliyetlerin yürütülmesi ve kararların uygulaması konusunda işbirliği ve koordinasyon asıl işverence sağlanır.
 (5) İş sağlığı ve güvenliği kurulunun oluşumu, görev ve yetkileri, çalışma usul ve esasları, işverene ait birden çok iş sağlığı ve güvenliği kurulu olması halinde bu kurullar arasındaki koordinasyon ve işbirliği ile ilgili usul ve esaslar, Devlet Personel Başkanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
İşyeri tehlike sınıfı
MADDE 28- (1) İşyerleri, iş sağlığı ve güvenliği açısından yapılan işin özelliği, işin her safhasında kullanılan veya ortaya çıkan maddeler, iş ekipmanları, üretim yöntem ve şekilleri, çalışma ortam ve şartları ile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak az tehlikeli, tehlikeli ve çok tehlikeli olmak üzere üç sınıfa ayrılır.
 (2) İşyerlerinin iş sağlığı ve güvenliği açısından hangi tehlike sınıfına gireceği, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü başkanlığında oluşturulan komisyonca belirlenir. Bu Komisyon; İş Teftiş Kurulu Başkanlığı, Sağlık Bakanlığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, Yüksek Öğretim Kurumu Başkanlığı, Türk Tabipleri Birliği, Türkiye Mühendis ve Mimar Odaları Birliği, en çok üyeye sahip işveren sendikaları konfederasyonu, en çok üyeye sahip işçi sendikaları konfederasyonu ve en çok üyeye sahip memur sendikaları konfederasyonundan birer temsilciden oluşur.
(3) Komisyon, tehlike sınıflarının belirlenmesinde birinci fıkrada belirtilen hususlar ile iş kazası ve meslek hastalığı istatistiklerini göz önünde bulundurur.
(4) Komisyon her yıl Kasım ayında düzenli olarak toplanır. Bakanlık, gerektiğinde Komisyonu olağanüstü toplantıya çağırabilir. Toplantıların gündemi üyelere toplantı tarihinden 15 gün önce bildirilir. Komisyonun sekreterya işleri İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü tarafından yürütülür. Komisyon, kararlarını salt çoğunlukla alır. Eşitlik halinde Başkanın oyu kararı belirler. Komisyon kararı, karar defterine yazılır ve üyeler tarafından imzalanır.
(5) Komisyon kararı esas alınarak Bakanlıkça, İşyerleri Tehlike Sınıfları Tebliği yayımlanır.
İzinler ve belgelendirme
MADDE 29- (1) Kimyasalların yurt dışından getirilmesi, çalışma ortam ve şartları, kullanılan, depolanan veya ortaya çıkan maddeler ile ilgili konularda yapılacak çalışmaların bu Kanuna ve iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili diğer mevzuat hükümlerine uygunluğunun değerlendirilmesi, izin ve belge alınması gereken işler, işyerleri veya ürünler ile bu izin ve belgelerin alınmasına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir.
İşletme belgesi
MADDE 30- (1) Bu Kanun kapsamında yer alan işyerlerinde; işyerinin büyüklüğü, tehlike sınıfı, işin özelliği ve çalışan sayısı bakımından hangi işyerleri için Bakanlığa başvurularak işletme belgesi alınacağı, müracaatta ne tür belge, plan, proje ve raporların hazırlanacağı, işletme belgesi alınmadan açılan işyerlerinin nasıl kapatılacağı ile ilgili hususlar Bakanlıkça çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir.
(2) İşletme belgesi alınması zorunlu olan işyerleri bu belge alınmadan açılamaz. Bu belge alınmadan açılan işyerleri işletme belgesi alınıncaya kadar kapatılır.
(3) İşyerinin açılmasına izin vermeye yetkili makamlar bu izni vermeden önce, iş sağlığı ve güvenliği mevzuatına göre Bakanlıktan alınması gerekli işletme belgesinin varlığını araştırır. Bakanlıktan işletme belgesi alınmayan işyerlerine ilgili makamlarca açılma izni verilemez.
Üretici ve tedarik edenlerin yükümlülükleri
MADDE 31- (1) İş ekipmanı, kişisel koruyucu donanım, hammadde, yarı mamul ve mamul maddeleri üreten, temin veya tedarik edenler ile işyeri dışından bakım onarım, servis ve benzeri hizmetleri sağlayan kişi, kurum ve kuruluşlar, bu ürün ve hizmetlerin iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine uygunluğunu sağlamakla yükümlüdürler. Bu yükümlülük, işverenin altıncı maddedeki sorumluluğunu etkilemez.
İşin durdurulması veya işyerinin kapatılması
MADDE 32- (1) İş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili iş müfettişleri tarafından işyeri bina ve eklentilerinde, çalışma yöntem ve şekillerinde, iş ekipmanlarında çalışanlar açısından hayati tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde, bu tehlike giderilinceye kadar komisyon kararıyla, tehlikenin niteliğine göre iş tamamen veya kısmen durdurulur ya da işyeri kapatılır. Bu maddede belirtilen yönetmeliklerdeki şartlar yerine getirilmeden durdurulan işe devam edilemez, kapatılan işyeri açılamaz.
(2) Komisyon, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili iki müfettiş, çalışan temsilcisi, işveren temsilcisi ve bölge müdürü olmak üzere beş üyeden oluşur. Komisyona katılan müfettişlerden biri işin durdurulmasını ya da işyerinin kapatılmasını teklif eden müfettiştir. Komisyona bölge müdürü başkanlık eder. Komisyonun çalışmaları ile ilgili sekretarya işleri bölge müdürlüğü tarafından yürütülür.
(3) İşverenler, bu maddeye göre verilecek durdurma ya da kapatma kararına karşı yerel iş mahkemesine altı iş günü içinde itiraz edebilir. İş mahkemesine itiraz, işin durdurulması ya da işyerinin kapatılması kararının uygulanmasını durdurmaz. Mahkeme itirazı öncelikle görüşür ve altı iş günü içinde karara bağlar. Kararlar kesindir.
(4) İşyeri için, bu Kanunun 29 ve 30 uncu maddelerine göre iş sağlığı ve güvenliği yönünden gerekli izin veya belgelerin alınmış olması bu madde hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmez.
(5) İşveren, bu maddenin birinci fıkrası gereğince işin tamamen veya kısmen durdurulması ya da işyerinin kapatılması sebebiyle işsiz kalan çalışanlara ücretlerini ödemekle veya ücretlerinde bir düşüklük olmamak üzere meslek veya durumlarına göre başka bir iş vermekle yükümlüdür.
(6) Kamu kurum ve kuruluşları ile diğer işyerlerinde işin kısmen veya tamamen durdurulması ya da işyerinin kapatılması işlemleri, yeniden çalışmaya izin verilme şartları, acil hallerde işin durdurulmasına ya da işyerinin kapatılmasına karar verilinceye kadar geçecek sürede alınacak tedbirlere ait hususlar ile komisyonda görev alacak çalışan ve işveren temsilcilerinin nitelikleri, seçimi, komisyonun çalışma usul ve esasları Devlet Personel Başkanlığının görüşü alınarak Bakanlıkça hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.
(7) Askeri işyerleri ile yurt emniyeti için gerekli maddeler üretilen işyerlerinde işin durdurulması ya da işyerinin kapatılması, oluşturulacak komisyonun yapısı, çalışma usul ve esasları Milli Savunma Bakanlığı ve Bakanlıkça birlikte hazırlanacak bir yönetmelikle belirlenir.
Alkollü içki veya uyuşturucu madde kullanma yasağı
MADDE 33 – (1) İşyerine, alkollü içki veya uyuşturucu madde almış olarak gelmek ve işyerinde alkollü içki veya uyuşturucu madde kullanmak yasaktır.
(2) İşveren; işyeri eklentilerinden sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde, hangi zamanda ve hangi şartlarla alkollü içki içilebileceğini belirleme yetkisine sahiptir.
(3) Alkollü içki kullanma yasağı;
a) Alkollü içki yapılan işyerlerinde çalışan ve işin gereği olarak üretileni denetlemekle görevlendirilen,
b) Kapalı kaplarda veya açık olarak alkollü içki satılan veya içilen işyerlerinde işin gereği alkollü içki içmek zorunda olan,
c) İşinin niteliği gereği müşterilerle birlikte alkollü içki içmek zorunda olan,
çalışanlar için uygulanmaz.
Sağlık ve güvenlik yönetmelikleri
MADDE 34- (1) Bakanlık, ülke genelinde ihtiyaçları dikkate alarak iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması, sürdürülmesi ve sürekli iyileştirilmesi amacına yönelik olarak işyeri bina ve eklentileri, iş ekipmanları, işin her safhasında kullanılan ve ortaya çıkan maddeler, çalışma ortam ve şartları konularında gerek görülen yönetmelikleri çıkarabilir.


ALTINCI BÖLÜM
Teftiş
  Devletin yetkisi
MADDE 35- (1) Devlet, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasını izler, denetler ve teftiş eder. Bu ödev Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına bağlı ihtiyaca yetecek sayı ve özellikte teftiş ve denetlemeye yetkili iş müfettişlerince yapılır.
 (2) Kamu Kurum ve Kuruluşlarının iş sağlığı ve güvenliği yönünden izlenmesi ve teftişi ile sonuçlarına ait işlemler Bakanlar Kurulu kararıyla çıkarılacak olan yönetmeliğe göre yürütülür.
 (3) Askeri işyerleriyle yurt emniyeti için gerekli maddeler üretilen işyerlerinin iş sağlığı ve güvenliği yönünden teftişi ile sonuçlarına ait işlemler Milli Savunma Bakanlığı ile Bakanlıkça birlikte hazırlanacak yönetmeliğe göre yürütülür.
Müfettişin Yetkisi
MADDE 36- (1) 35 inci madde hükümlerinin uygulanması için, iş müfettişleri, çalışanların sağlığı ve güvenliği konusunda işyerlerini her zaman izlemek, incelemek, araştırmak, teftiş etmek ve bu Kanuna aykırılık oluşturan eylemlere rastladıklarında, bu halleri önlemek yetkisine sahiptirler.
(2) İşverenler, işveren vekilleri, çalışanlar, inceleme ve teftiş konusu ile ilgili görülen diğer kişiler, iş müfettişleri tarafından teftiş ve izleme nedeniyle çağırıldıkları zaman gelmek, ifade ve bilgi vermek, gerekli olan belge ve delilleri getirip göstermek ve vermek, birinci fıkrada yazılı görevlerini yapmak için kendilerine her çeşit kolaylığı göstermek, bu yoldaki emir ve isteklerini geciktirmeksizin yerine getirmekle yükümlüdürler.
(3) İş müfettişleri tarafından tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.
Müfettişin yükümlülüğü
MADDE 37- (1) İş müfettişleri, görevlerini yaparken işin normal gidişini, üretim ve hizmet akışını, inceledikleri konunun niteliğine göre mümkün olduğu kadar aksatmamak, durdurmamak, güçleştirmemekle ve resmi işlemlerin yürütülüp sonuçlandırılması için açıklanması gerekmedikçe, işverenin ve işyerinin meslek sırları ve şartları, ekonomik ve ticari durumları ile çalışanın sağlık ve kişisel bilgileri hakkında gördükleri ve öğrendikleri hususları gizli tutmak ve kendileri tarafından bilgileri ve ifadeleri alınan yahut kendilerine başvuran veya ihbarda bulunan çalışanların ve başka kişilerin kimliklerini açıklamamakla yükümlüdürler.
Çalışan ve işverenin sorumluluğu
MADDE 38- (1) İşveren veya işveren vekillerinin, iş müfettişleri tarafından ifade ve bilgilerine başvurulan çalışanlara, gerek doğrudan gerekse dolaylı olarak olumsuz telkinlerde bulunmaları, çalışanları gerçeği saklamaya veya değiştirmeye yönlendirmeleri veya herhangi bir suretle zorlamaları ya da çalışanların ve/veya temsilcilerinin ilgili makamlara başvurmaları, haber ve ifade vermeleri nedeniyle, çalışanlara kötü davranışlarda bulunmaları yasaktır.
(2) Çalışanların, çalıştıkları veya ayrıldıkları işyerleri veya işverenleri hakkında gerçeğe uygun olmayan ihbar ve şikâyette bulunarak yetkili kişi, kurum ve kuruluşları gereksiz işlemlerle meşgul etmeleri veya işverenleri haksız yere kötü duruma düşürmeye kalkışmaları ve iş müfettişlerince kendilerinden sorulan hususlar için gerçeğe aykırı cevaplar vererek teftiş yapılmasını güçleştirmek veya yanlış bir sonuca vardırmak gibi kötü niyetli davranışlarda bulunmaları yasaktır.

Genel kolluk kuvvetlerinin yardımı
MADDE 39- (1) Bu Kanun hükümlerinin tam ve gerektiği gibi uygulanabilmesi için işyerlerini teftişe yetkili iş müfettişlerinin gerekli görmeleri ve istemeleri halinde, genel kolluk kuvvetleri, iş müfettişlerinin görevlerini yapabilmelerini sağlamak üzere her türlü yardımda bulunmakla yükümlüdürler.

YEDİNCİ BÖLÜM
İdari Yaptırımlar
İdari para cezaları
MADDE 40- (1) Bu Kanunun 5 inci maddesindeki bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline her çalışan için yüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde takip eden her ay için aynı miktar idari para cezası uygulanır. Bu fıkrada öngörülen idari para cezaları, 4857 sayılı Kanunun 98 inci maddesine göre idari para cezası uygulanmış olan işveren veya işveren vekillerine uygulanmaz.
(2) Bu Kanunun 6 ncı maddesine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline bin Türk Lirası idari para cezası verilir.
(3) Bu Kanunun 7, 8 ve 14 üncü maddesi hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline, uyulmayan her bir yükümlülük için ikiyüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde, alınmayan her bir tedbir ve her ay için aynı miktar idari para cezası uygulanır.
(4) Bu Kanunun 9 uncu maddesi birinci fıkrasında belirtilen yükümlülüğü yerine getirmeyen işveren veya işveren vekiline beşyüz Türk Lirası, aynı maddenin ikinci fıkrasında öngörülen yönetmeliklerin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası uygulanır.
(5) Bu Kanunun 10 uncu maddesinde öngörülen işbirliği, koordinasyon veya denetim yükümlülüğüne aykırı hareket eden işverenlerin her birine veya işveren vekillerine uyulmayan her bir yükümlülük için ikibin Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde her ay için beşyüz Türk Lirası idari para cezası uygulanır.
(6) Bu Kanunun 11 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak; işyeri sağlık ve güvenlik birimi kurmayan veya işyeri dışından hizmet almayan işveren veya işveren vekiline üçbin Türk Lirası, görevlendirmediği veya hizmet almadığı her kişi için bin Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde; işyeri sağlık ve güvenlik biriminin kurulmamasını, işyeri dışından hizmet alınmamasını, görevlendirmenin yapılmamasını veya hizmetin alınmamasını takip eden her ay için aynı miktar idari para cezası uygulanır.  Aynı maddenin; üçüncü fıkrasına aykırı olarak görevlendirilen kişilerin görevlerini yerine getirmesi nedeniyle hak ve yetkilerini kısıtlayan, dördüncü fıkrasına aykırı olarak görevlendirilen kişilerin görevlerini yerine getirmeleri amacıyla gerekli araç, gereç ve yeterli zaman tahsis etmeyen, beşinci fıkrasına aykırı olarak sağlık ve güvenlik hizmetini yürüten kişiler arasında işbirliği ve koordinasyonu sağlamayan, yedinci fıkrasına aykırı olarak hizmet aldığı kişi veya kuruluşları bilgilendirmeyen işveren veya işveren vekiline her bir ihlal için ayrı ayrı beşyüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Aynı maddenin onbirinci fıkrasında öngörülen yönetmeliklerin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline ikiyüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(7) Bu Kanunun; 12 nci maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak risk değerlendirmesi yapmayan işveren veya işveren vekiline üçbin Türk Lirası, aynı maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline, risk değerlendirmesinde tespit edilen her bir iş sağlığı ve güvenliği tedbiri için yüz Türk Lirası, 22 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmüne aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline beşyüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde ceza birbuçuk katı olarak uygulanır. 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında öngörülen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(8) Bu Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işveren veya işveren vekiline beşyüz Türk Lirası, aynı maddenin ikinci fıkrasında öngörülen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası uygulanır.
(9) Bu Kanunun; 17 nci maddesinin birinci fıkrası hükmüne aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline bin Türk Lirası, ikinci fıkrasının (a) bendine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline beşyüz Türk Lirası, aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket edenlere beşyüz Türk Lirası, aynı maddenin dördüncü fıkrasında öngörülen yönetmeliklerin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(10) Bu Kanunun; 18 ve 19 uncu maddelerinde öngörülen hükümlere aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline ikiyüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(11) Bu Kanunun; 20 nci maddesinin bir ila yedinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline eğitim verilmeyen her kişi için ikiyüz Türk Lirası, aynı maddenin sekizinci fıkrasında öngörülen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için yüz Türk Lirası, idari para cezası verilir.
(12) Bu Kanunun; 21 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline sağlık gözetimine tabi tutulmayan her çalışan için ikiyüz Türk Lirası, aynı maddenin beşinci fıkrasında öngörülen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(13) Bu Kanunun 22 nci maddesinin birinci fıkrası hükmüne aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası, aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(14) Bu Kanunun 26 ncı maddesinin bir ila beşinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline iki yüz Türk Lirası, aynı maddenin yedinci fıkrasında belirtilen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(15) Bu Kanunun, 27 nci maddesinin bir ila dördüncü fıkrası hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline bin Türk Lirası, aynı maddenin beşinci fıkrasında belirtilen yönetmeliğin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası İdari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde ceza birbuçuk katı olarak uygulanır.
(16) Bu Kanunun 29 uncu maddesinde belirtilen yönetmeliklerin uyulmayan her bir madde hükmü için işveren veya işveren vekiline yüz Türk Lirası idari para cezası verilir.
(17) Bu Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrası hükmüne aykırı olarak işletme belgesini almadan bir işyeri açan, aynı maddenin ikinci fıkrası hükmüne aykırı olarak kapatılan işyerini işletme belgesi almadan açan işveren veya işveren vekiline sekizbin Türk Lirası idari para cezası verilir.
(18) Bu Kanunun 32 nci maddesinde belirtilen yönetmelikteki şartları yerine getirmeden; durdurulan işi devam ettiren, kapatılan işyerini izinsiz açan işveren veya işveren vekiline sekizbin Türk Lirası idari para cezası verilir.
(19) Bu Kanunun 34 üncü maddesinde öngörülen yönetmeliklerin hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline, alınmayan her iş sağlığı ve güvenliği tedbiri için yüz Türk Lirası idari para cezası verilir. Aykırılığın devamı halinde, alınmayan her bir tedbir ve her ay için aynı miktar idari para cezası uygulanır.
(20) Bu Kanunun 36 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 38 inci maddesi hükümlerine aykırı hareket eden işveren veya işveren vekiline sekizbin Türk Lirası idari para cezası verilir.
(21) İş müfettişleri tarafından teftiş edilen işyeri ile ilgili istenen bilgi ve belgeleri belirlenen süre içinde mücbir sebep olmaksızın vermeyen kamu idareleri, bankalar, döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler hakkında beşbin Türk Lirası, geç verilmesi halinde ise bin Türk Lirası idari para cezası uygulanır.
(22) İş müfettişlerinin bu Kanundan veya diğer kanunlardan doğan teftiş ve izleme görevlerinin yerine getirilmesi sırasında, görevlerini yapma ve sonuçlandırmaya engel olan kimselere, fiil başka bir suç oluştursa dahi sekizbin Türk Lirası idari para cezası verilir.
İdari para cezalarının uygulanmasına ilişkin hususlar
MADDE 41- (1) Bu Kanunda belirtilen idari para cezaları gerekçesi belirtilmek suretiyle bölge müdürünce verilir.
 (2) Bu Kanunun 40 ıncı maddesinin iki, üç, dört, beş, altı, yedi, sekiz, dokuz, on, onbir, oniki, onüç, ondört, onbeş, onaltı ve ondokuzuncu fıkralarında belirtilen idari para cezaları;
a) Çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerleri ile tehlikeli olarak sınıflandırılan işyerlerinden ondan fazla çalışanı bulunan işyerlerinin işveren veya işveren vekili için aynen,
b) Tehlikeli olarak sınıflandırılan işyerlerinden on ve daha az çalışanı bulunan işveren veya işveren vekili için yüzde elli oranında azaltılarak,
c) Az tehlikeli işyerlerinin tamamında işveren veya işveren vekili için yüzde elli oranında azaltılarak,
uygulanır.
(3) Bu Kanunda öngörülen idari para cezaları, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl, 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Yürürlükten kaldırılan ve değiştirilen hükümler
MADDE 42- (1) 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan “İş sağlığı ve güvenliği hükümleri saklı kalmak üzere” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.
(2) İş Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin “işçiye sağlık ve güvenlik risklerine karşı gerekli eğitimi vermekle yükümlüdür.” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.
(3) İş Kanununun 63 üncü maddesinin dördüncü fıkrası madde metninden çıkarılmıştır.
(4) İş Kanununun; 69 uncu maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları, 72, 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 inci ve geçici ikinci maddeleri yürürlükten kaldırılmıştır.
 (5) İş Kanununun 98 inci maddesinin birinci fıkrasında geçen “85 inci madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan her işçi için bin Yeni Türk Lirası,” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.
 (6) İş Kanununun 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında geçen “ve bu maddede belirtilen yönetmelikte” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.
 (7) İş Kanununun 25 inci maddesinin 2 nci fıkrasının (d) bendinde yer alan ‘veya 84 üncü maddeye aykırı hareket etmesi’ ibaresi’, ‘veya işyerine alkollü içki yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması’ şeklinde değiştirilmiştir.
 (8) İş Kanununun 107 nci maddesinin ikinci fıkrasında geçen “fiil suç oluşturmadığı takdirde” ibaresi “fiil başka bir suç oluştursa dahi” şeklinde değiştirilmiş, aynı fıkradan sonra gelmek üzere üçüncü fıkra olarak aşağıdaki fıkralar eklenmiştir:
“İş müfettişleri tarafından teftiş edilen işyeri ile ilgili istenen bilgi ve belgeleri belirlenen süre içinde mücbir sebep olmaksızın vermeyen kamu idareleri, bankalar, döner sermayeli kuruluşlar, kanunla kurulmuş kurum ve kuruluşlar ile diğer gerçek ve tüzel kişiler hakkında, beşbin Türk Lirası, geç verilmesi halinde ise bin Türk Lirası idari para cezası uygulanır.”
GEÇİCİ MADDE 1- (1) Diğer mevzuatta iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa yapılan atıflar bu Kanuna yapılmış sayılır.
GEÇİCİ MADDE 2- (1) 4857 sayılı İş Kanununun; 77, 78, 79, 80, 81 ve 88 inci maddelerine göre yürürlükte olan yönetmeliklerin bu Kanun hükümlerine aykırı olmayan hükümleri, bu Kanunun ilgili maddelerine göre hazırlanacak yeni yönetmelikler çıkarılıncaya kadar yürürlükte kalır.
GEÇİCİ MADDE 3- (1) Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan ve 4857 sayılı İş Kanunu ile 5953 sayılı Basın Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanun kapsamına girmeyen, ancak bu Kanun kapsamına giren işyerlerinin işveren veya işveren vekilleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içerisinde işyerlerini ilgili bölge müdürlüğüne bildirmek zorundadır.
GEÇİCİ MADDE 4- (1) Çalışanlar için, 4857 sayılı İş Kanunu ve yürürlükteki diğer mevzuat gereği daha önce alınmış bulunan sağlık raporları, alındıkları tarihten itibaren bir yıl süreyle geçerlidir.
Yürürlük
MADDE 43- (1) Bu Kanunun;
a) 11 inci maddesi, 50’den az çalışanı bulunan işyerlerinde, yayımı tarihinden itibaren bir yıl sonra, 50 ve daha fazla çalışanı bulunan işyerlerinde yayımı tarihinde,
b) 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası, yayımı tarihinden itibaren bir yıl sonra,
c) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 44- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
 

Bu haber 3471 defa okunmustur.

Delicious  Facebook  FriendFeed  Twitter  Google  StubmleUpon  Digg  Netvibes  Reddit

İş Sağlığı ve Güvenliği

İş Güvenliği

İş Güvenliği 1 Ocak 2014 de devreye giren kanun , İş Sağlığı ve İş Güvenliği sektörünü beklenenlerin üzerinde hareketlendirdi. ...

İş Sağlığı ve Güvenliği Koşullarının İyileştirilmesi Projesi (İSGİP)

İş Sağlığı ve Güvenliği Koşullarının İyileştirilmesi Projesi (İSGİP) Gebze Organize Sanayi Bölgesi Teknopark Salonu'ndaki toplantıda konuşan İş Sağlığı ve Güvenliği Merkezi Müdürlü...

Kırklareli İş Güvenliği

İş ile ilgili akıl hastalıkları30Nisan2010

Anahtar Kelimeler

   BU AY     ANKETLER     İş Sağlığı     SON 7 GÜN     İş Güvenliği     Ölçme ve Analizler     Risk Yönetimi     İsg Sınav Soruları     İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmelik     Yangın planı     Sorularınızı Sorun     Asansör Periyodik Kontrol Raporu Hazırla     Dökümanlar     Çevre Mevzuatları     İsg Yönetmelik     İş Sağlığı ve Güvenliği Rehberi     BUGÜN     TS EN ISO 14001     İş Güvenliği Resimleri     Çalışanların periyodik muayeneleri     Afet Planı     Görmezden geldim     Bilgi Ara     Çevre Eğitimleri     Gerekli Dökümanlar     İş Güvenliği Kanunu Taslağı hazır     Taşeron Eğitimleri     İletişim     Sivil Savunma     KAYNAK İŞLERİNDE İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ     İsg eğitimleri     Mevzuatlar     Darıca Kroman Çelik'te ölümlü iş kaz     Darıca Kroman Çelik'te ölümlü İş Kazası     İş Kazası Bildirim Formu     SA 8000     İsg kurul görevleri     Acil eylem planı     B Sınıfı Soruları     İlk Yardım     İşletmeler için sivil savunma planı form     Gemi İnşaa Yönetmeliği     Sabotaj planı     Yararlı bilgiler     RSS     Risk Analizi Nasıl Yapılır     C Sınıfı Soruları     Çevre     Kalite Belgeleri     Kimyasallar     HACCP     OHSAS 18001     İş Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliği     KAYNAK İŞLERİNDE GÜVENLİK  SORULARI     Bilgi     İş Güvenliği Videoları     Yangın Planı Hazırlama     Ergonomi     İş Sağlığı ve İş Güvenliği     Acil Durum Eylem Planı Hazırlama     Koruyucular     A Sınıfı Soruları     İsg Yönetmeliği Hakkında Yorumlar     Sağlık     DÜN     Sivil Savunma Planı     Yönetim Sistemi     İşkolları     Tahliye planı     Özür dilerim, sizi öldürdüm!     Yangın yönergesi     Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimleri     İş Kazaları     İş Sağlığı ve Güvenliği Bilgileri     Sitene Ekle     Ölüm     BİYOLOJİK RİSK ETMENLERİ     İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU TASARISI     İşyeri hekiminin görev ve sorumlulukları     Yangın Eğitimleri     İş Sağlığı ve Güvenliği Firmaları     Eğitim ve Bilinçlendirme     MAKALELER     İş Güvenliği UZMANI Yönetmeliği     TS EN ISO 9001     İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimleri     İş Sağlığı ve İş Güvenliği Mevzuatları 


RSS Kaynağı Bayilik veren firmalar

İş Güvenliği


Web Analytics

Altyapi: MyDesign